25 czerwca - 10.10 – 11.05
ogłoszono alarm w WSO w Szczytnie, a jej słuchaczy zaczęto przerzucać do Radomia. Do miasta skierowano także oddziały ZOMO z Warszawy, Łodzi, Kielc i Lublina. Z magazynów MSW skierowano do Radomia transport 9,6 tys. sztuk pocisków z gazem łzawiącym.
25 czerwca - Ok. 12.30
demonstranci w Radomiu nakłonili I sekretarza KW do przekazania do Warszawy postulatów strajkujących z żądaniem odwołania podwyżki cen. Prokopiak rozmawiał z Janem Szydlakiem, który nie udzielił żadnej odpowiedzi.
25 czerwca - 13.25
do sztabu MSW w Warszawie zadzwonił z KC Zdzisław Żandarowski, zaniepokojony informacjami o zagrożeniu I sekretarza KW i demolowaniu radomskiego KW. Po konsultacjach w KW MO w Radomiu zapada decyzja o ewakuacji I sekretarza KW do budynku Komendy Wojewódzkiej MO.
25 czerwca - 14.30
komendant wojewódzki MO w Radomiu otrzymał zgodę z Warszawy na użycie jednostek zwartych i uderzenie na demonstrantów. Początek gwałtownych walk ulicznych w Radomiu. Budynek KW PZPR zostaje podpalony.
25 czerwca - 16.00
do Radomia zostaje skierowany zastępca komendanta głównego MO gen. Stanisław Zaczkowski, który ok. 18.00 przejął dowodzenie operacją z rąk komendanta wojewódzkiego płk. Mariana Mozgawy. Ok. 21.30 uznano, że opanowano sytuację w śródmieściu, a o 23.00 – w odleglejszych dzielnicach.
Noc z 25 na 26 czerwca 1976 r.
do północy w Radomiu zatrzymano 275 osób, a do końca 26 czerwca co najmniej 368 osób. Ostatnia informacja Prokuratury Wojewódzkiej z 28 lipca wymienia 645 zatrzymanych. Łączna liczba zatrzymanych w Ursusie wyniosła 194 osoby. W Płocku zatrzymano co najmniej 55 osób. Początek represji – zatrzymanych brutalnie bito na „ścieżkach zdrowia”, karano orzeczeniami kolegiów karno-administracyjnych (3 miesiące aresztu), wreszcie skazywano wyrokami sądów działających w trybie przyspieszonym i zwykłym.
Wieczorem 25 czerwca 1976 r.
premier Piotr Jaroszewicz oddał się do dyspozycji I sekretarza KC Edwarda Gierka, który nie przyjął jego dymisji.
Noc z 25 na 26 czerwca
w Komitecie Centralnym odbyła się narada Gierka z Jaroszewiczem, Babiuchem i Szydlakiem. Zapada decyzja, aby traktować zawieszenie podwyżki jako chwilowe ustępstwo i w nieodległej perspektywie spróbować wprowadzić ją ponownie, czemu miała służyć zmasowana kampania propagandowa.
26 czerwca - 10.00
telekonferencja I sekretarza KC Edwarda Gierka z I sekretarzami KW, zwołana z pominięciem formalnych struktur, w czasie której pada polecenie uruchomienia wielkiej kampanii propagandowej. Jej celem była odbudowa nadszarpniętego autorytetu władz, zmobilizowanie partii i zademonstrowanie jej jedności, siły i oparcia w społeczeństwie oraz spacyfikowanie społecznego niezadowolenia.
26 czerwca
w czasie spotkania Zespołu Prasowego KC wprawiono w ruch kampanię propagandową w prasie, radiu i telewizji, której forpocztą było wyemitowane wieczorem po „Dzienniku Telewizyjnym” przemówienie prezesa Komitetu do Spraw Radia i Telewizji Macieja Szczepańskiego. Tego samego dnia wieczorem odbyły się pierwsze wiece, m.in. w Krośnie, Koszalinie, Bydgoszczy, Włocławku, Toruniu i Łodzi. W Warszawie wiece odbyły się w Hucie Warszawa i Fabryce Samochodów Osobowych.