29 września
► W Gdańsku obraduje Krajowa Komisja Porozumiewawcza NSZZ „Solidarność”. Krytycznie ocenia realizację przez władzę Porozumienia Gdańskiego i innych porozumień zawartych z komitetami strajkowymi. KKP podejmuje decyzję, aby żądania te, ale bez wysuwania nowych, poprzeć jednogodzinnym ogólnopolskim strajkiem ostrzegawczym, w piątek 3 października, w godzinach od 12.00 do 13.00. Ostrzega, że jeśli władze nie spełnią postulatów do 20 października, możliwy będzie strajk generalny. Z Oświadczenia KKP: […] w ośrodkach, które nie były objęte szeroką akcją strajkową, w praktyce nie dopuszcza się do realizacji porozumień. Terenowe władze administracyjne i polityczne często utrudniają i uniemożliwiają utworzenie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego, stosując wobec inicjatorów groźby i represje. Domagamy się rzetelnego wykonania zobowiązań płacowych rządu w ustalonym terminie, dostępu do środków masowego przekazu oraz powściągnięcia ogniw administracji państwowej i politycznej, sabotujących przez Rząd podpisane porozumienia. […] ► W Kaliszu powstaje MKZ NSZZ „Solidarność”. W zebraniu założycielskim uczestniczą delegaci reprezentujący Komitety Robotnicze i Zakładowe Komitety Założycielskie z 11 zakładów pracy, a także przedstawiciele Prezydium MKZ NSZZ „Solidarność” z Wrocławia. Przewodniczącym Prezydium kaliskiego MKZ zostaje Antoni Pietkiewicz, sekretarzem – Bogusław Śliwa. ► SB przeprowadza rewizję u Zbigniewa Romaszewskiego. Konfiskuje egzemplarz „Raportu o stanie przestrzegania praw człowieka i obywatela w PRL”, przygotowanego przez Komisję Helsińską w Polsce, który miał zostać przesłany na Konferencję KBWE w Madrycie. ► Ukazuje się 1. numer „Solidarności Dolnośląskiej” – pisma Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „S” z siedzibą we Wrocławiu, od czerwca 1981 r. Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność”. Pismo redagują: Janina Batkiewicz (red. techniczny), Jarosław Broda (red. naczelny – od 8 numeru), Rafał Budnicki (sekr. redakcji), Leszek Budrewicz, Tadeusz Drozd, Aleksander Gleichgewicht, Lothar Herbst, Stanisław Huskowiak, Andrzej Jakubowicz, Teresa Koczarska, Jacek Nowiński, Zenon Pałka, Aureliusz M. Pędziwol, Stefan Rogowicz, Agnieszka Sidorska, Mirosław Spychalski (red. tech.), Alicja Terlikowska, Krzysztof Turkowski, Jerzy Wagner, Edward Wielkoszyński, Andrzej Wiśniewski, Maciej Zięba (red. naczelny numerów 1-7). Do 13 grudnia 1981 r. ukaże się 60 numerów.
30 września
► W Lubinie osiągnięte zostaje porozumienie między komisją resortu hutnictwa, kierowaną przez Franciszka Kaima, a Prezydium MKZ NSZZ „Solidarność” Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. Porozumienie przewiduje zniesienie czterobrygadowego systemu pracy w górnictwie miedziowym oraz utrzymanie go w hutnictwie, ale za gwarancję dodatkowej rekompensaty finansowej. ► W Gdańsku powstaje Komitet Założycielski NSZZ „Solidarność” przy Sądzie Rejonowym (w skład Komitetu wchodzą: Teresa Adamiak, Regina Godlewska, Barbara Kuklińska, Janusz Ślężak, Antoni Szymański, Stefan Wiński, Kazimiera Wojciechowska, Michał Wyszomirski). ► Telewizja nadaje wystąpienie wicepremiera Kazimierza Barcikowskiego. Informuje on, że na podwyżki związane z realizacją porozumień wydano już 120 mld zł., a żądania płacowe przekraczają poziom wynikający z wcześniejszych ustaleń. Szacuje, że przemysł pracuje tylko na poziomie 80-85% swoich możliwości. Z przemówienia K. Barcikowskiego: […] Stoimy na gruncie porozumień, stworzyliśmy możliwości rejestracji nowym związkom, powołaliśmy zespół do pracy nad ustawą o związkach zawodowych, która regulować będzie sprawę strajku, dopuściliśmy również problematykę ruchu związkowego do środków masowego przekazu. Decyzja o strajku planowanym na 3 października jest łamaniem porozumień i tych reguł rozmów i dochodzenia do wspólnego stanowiska, jakie na gruncie realizacji porozumień zostały wypracowane i dotychczas zdawały egzamin życia. […] związki muszą przestrzegać zasad ustroju socjalistycznego, gdyż będzie to przeciwdziałać przeciekaniu do ich grup inicjatywnych ludzi o zadeklarowanych postawach antysocjalistycznych. Pod tym względem nie może być niedomówień, jeśli proces odnowy ma postępować z pożytkiem dla kraju, a nie stać się przyczyną zakłóceń i niebezpieczeństw. […]
1 października
► W Gdańsku wicepremier Mieczysław Jagielski spotyka się z delegacją Prezydium MKZ Gdańsk NSZZ „Solidarność”. Związek reprezentują: Lech Wałęsa, Anna Walentynowicz, Alina Pienkowska, Andrzej Gwiazda, Bogdan Lis, Lech Sobieszek i Lech Bądkowski. Tematem rozmów jest brak realizacji związkowych postulatów, co było przyczyną ogłoszenia przez KPP dwa dni wcześniej ogólnopolskiego strajku ostrzegawczego 3 października. Po rozmowach L. Wałęsa oświadcza, że akcja protestacyjna została ogłoszona z powodu niezrealizowania przez rząd pierwszego etapu podwyżki płac, braku dostępu do środków masowego przekazu, przeszkadzania w tworzeniu organizacji nowych związków w niektórych regionach kraju. L. Wałęsa przypomina też, że są to sprawy zawarte w podpisanym przez rząd 31 sierpnia Porozumieniu Gdańskim. ► W tydzień po złożeniu dokumentów rejestracyjnych NSZZ „Solidarności” w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie do siedziby władz Związku w Gdańsku wpływa czterostronicowy dokument podpisany przez sędziego Zdzisława Kościelniaka, zawierający zastrzeżenia m.in. co do braku w statucie klauzuli o kierowniczej roli partii komunistycznej w PRL, nieokreślenia zakresu terytorialnego działalności Związku, braku wyraźnego określenia odpowiedzialności Związku za realizację zadań gospodarczych, wysunięcia koncepcji powołania w ramach „Solidarności” sekcji branżowych i zawodowych, obejmujących swym działaniem cały kraj.
2 października
► W Warszawie konstytuuje się Komitet Założycielski Samorządu Związku Producentów Rolnych z Gabrielem Janowskim na czele.
3 października
► Między godziną 12.00 a 13.00 przerwana zostaje praca w zakładach wytypowanych przez Międzyzakładowe Komitety Założycielskie NSZZ „Solidarność” do wzięcia udziału w powszechnym strajku ostrzegawczym. Przebieg pierwszego ogólnopolskiego strajku opisuje „Biuletyn Informacyjny” KSS „KOR”: […] 3 października o godzinie 12 syreny fabryczne oznajmiają początek strajku w większości miast Polski. W mniejszych MKZ-ach stają wszystkie zakłady zrzeszone w „Solidarności”. Tam, gdzie strajk ma zasięg powszechny – w Gdańsku, Wrocławiu, Elblągu, Bydgoszczy, Bytomiu, Wałbrzychu – nie podejmują go fabryki pracujące w ruchu ciągłym i służby publiczne. W innych regionach stają tylko wyznaczone zakłady pracy. Pozostałe wyrażają swoją solidarność przez wywieszenie biało-czerwonych flag, transparentów z napisem „Strajk”, ustawienie pikiet strajkowych przed bramami, uruchamianie sygnałów alarmowych ogłaszających początek i koniec strajku, zakładanie biało-czerwonych opasek. Do akcji „Solidarności” dołączają się liczne przedsiębiorstwa, w których jeszcze nie powstały nowe organizacje związkowe. Obok wielkich zakładów przemysłowych strajkują urzędnicy, nauczyciele, aktorzy. W Zielonej Górze do strajku wyznaczony został Teatr Lubuski (z wyłączeniem spektaklu dla dzieci), we Wrocławiu przez godzinę zamarł ruch przy straganach na placu Solnym, w Bytomiu stała Spółdzielnia Inwalidów Niewidomych, w Gdańsku nauczyciele wpisywali do dziennika nowy temat lekcji – strajk solidarnościowo-ostrzegawczy.
4-5 października
► Obraduje VI Plenum KC PZPR. Z odczytanego raportu wynika, że w ciągu trzech ostatnich miesięcy strajki objęły 2 tysiące zakładów i ok. 1,2 mln pracowników. Stanisław Kania w referacie programowym podkreśla, że niezadowolenie społeczne było uzasadnione, oraz że kluczowym zadaniem jest przywrócenie więzi partii z klasą robotniczą oraz umocnienie partii i odbudowa jej autorytetu w społeczeństwie. I sekretarz opowiada się za dalszym budowaniem socjalizmu w PRL oraz kontynuowaniem bliskiego sojuszu z ZSRS. Mieczysław Moczar wyraża ubolewanie, że: zbyt późno usunęliśmy Edwarda Gierka i za to musimy dziś płacić wysoką cenę. Zebrani decydują się na ustalenie odpowiedzialności personalnej za czyny, które doprowadziły do osłabienia więzi z masami i ostrego kryzysu społecznego i gospodarczego. Ze składu KC odwołani zostają: Edward Babiuch, Zdzisław Żandarowski, Jerzy Łukaszewicz, Jan Szydlak, Tadeusz Wrzaszczyk i Tadeusz Pyka.
5 października
► W siedzibie Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowej w Gdańsku delegaci Komisji Porozumiewawczych NSZZ „Solidarność” sześciu okręgów: wschodniego, północnego, zachodniego, dolnośląskiego i pomorskiego, powołują Międzyokręgową Komisję Porozumiewawczą Kolejarzy z siedzibą w Gdańsku. Władze ZSRS informują o zamknięciu przejścia granicznego w Brześciu.
6 października
► W Gdańsku zbiera się KKP NSZZ „Solidarność”. Omówiony zostaje przebieg strajku ostrzegawczego 3 października i stosunek władz administracyjnych do akcji strajkowej, brak dostępu „Solidarności” do środków masowego przekazu, a także zastrzeżenia Sądu Wojewódzkiego w Warszawie do projektu statutu Związku. Z Oświadczenia KKP: […] strajk został spowodowany niedotrzymywaniem przez stronę rządową zobowiązań, wynikających z porozumień zawartych w końcu sierpnia i na początku września, a dotyczących swobody organizowania NSZZ “Solidarność”, realizacji podwyżek płac oraz dostępu do środków masowego przekazu. […] Przebieg strajku wykazał, że pomimo prób dezinformacji zastraszania w wielu regionach, świat pracy całego kraju udzielił poparcia naszemu Związkowi. Staraliśmy się ograniczyć straty gospodarcze związane ze strajkiem. W większości zakładów pracy dzienne plany produkcyjne zostały w pełni wykonane pomimo strajku. Jednogodzinny strajk został przeprowadzony tak, jak zamierzaliśmy: z godnością, z rozwagą i solidarnością. Wyrażamy za to najgłębsze podziękowanie klasie robotniczej całego kraju i z nadzieją patrzymy w przyszłość. […] Z Listu KKP do wicepremiera Mieczysława Jagielskiego: […] w oparciu o Porozumienia Gdańskie i porozumienia zawarte w Hucie Katowice, domagamy się: 1. Wydawania własnego dziennika z obiegiem ogólnokrajowym o nakładzie nie mniejszym niż nakład „Głosu Pracy” (wg stanu na dzień 1 czerwca 1980) [oficjalny dziennik CRZZ] i w miarę potrzeby systematycznie zwiększanym. 2. Wydawania periodyków regionalnych o zasięgach i nakładach im właściwych. 3. Publikowania zwartych pozycji (książki, broszury). 4. Dostępu do środków społecznego przekazu. […] Z tajnych dokumentów MSW. Stenogram telekonferencji podsekretarza stanu gen. bryg. Adama Krzysztoporskiego z komendantami wojewódzkimi MO: […] Strajk podjęty został przez załogi około 1800 zakładów pracy. Uczestniczyło w nim ponad 1,3 mln osób. Całe załogi, z wyłączeniem służb mających wpływ na ciągłość funkcjonowania zakładów, strajkowały w ponad 1020 zakładach. Części załóg nie pracowały w około 760 zakładach. Ponadto w 1000 zakładach obserwowano różnorodne formy solidaryzowania się ze strajkującymi (m.in. przez wywieszanie flag, transparentów, włączanie syren i noszenie biało-czerwonych opasek). Najwięcej strajków wystąpiło w województwach: gdańskim – 279; katowickim – 242, w tym 53 kopalnie; wrocławskim – 114, bielsko-bialskim, bydgoskim, elbląskim, poznańskim, słupskim, toruńskim i wałbrzyskim. Przebiegały one spokojnie, w atmosferze zdyscyplinowania i porządku [ostatnia część zdania została odręcznie przekreślona].
7 października
► Zastępca przewodniczącego Komitetu Obrony Kraju płk Tadeusz Malicki przygotowuje „Notatkę w przedmiocie stanu wojennego” i otrzymuje polecenie przygotowania szerszego opracowania. Od tego dnia „stan wojenny” pojawia się w tajnych dokumentach władzy.
8 października
► W czasie posiedzenia Sejmu minister sprawiedliwości Jerzy Bafia informuje, że do 7 października w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie złożono do rejestracji statuty 27 związków. Sześć nowych związków zawodowych już zarejestrowano.